Cabaret 9 februari: het was weer lachen, maar niet goedkoop.

Op 9 februari werd gestart met een nieuwe serie Cabaret. Voortaan is het elke tweede donderdag van de maand. En onder een nieuwe naam:
“Goedkoop lachen”. En volgens presentator Arie Vuyk met succes: de zaal zat vol.

 

cab deelnemers 9-1-17

De artiesten van deze avond. V.l.n.r. Leon Mooren, Arie Vuyk en Anita Stevens.

Het spits werd afgebeten door Anita Stevens, de eerste afgestudeerde aan de Paul van Vlietacademie in Den Haag. Zij waarschuwde al, dat er bij haar misschien niet zoveel te lachen viel. Maar de zelfgeschreven liedjes die zij ten gehore bracht waren prachtig en goed gezongen. Zij praatte de liedjes met een milde vorm van humor aan elkaar; die inderdaad niet leidde tot bulderende lachsalvo’s, maar eerder tot een begrijpende glimlach.

 

Leon Mooren deed wel zijn best de lachers op zijn hand te krijgen en dat lukte hem wonderwel.  Met zijn dwaze fantasieën en zijn in hoog tempo gezongen liedjes bracht hij een show met een hoog improvisatiegehalte. Dat hij de hem toegemeten 25 minuten ruim overschreed zal hem maar door weinig toeschouwers kwalijk zijn genomen.

 

De avond werd afgesloten door de maestro himself: presentator Arie Vuyk. Eigenlijk een noodsprong, omdat de derde deelnemer aan deze avond zich plotseling had afgemeld. Maar ook dit zal door weinig toeschouwers zijn betreurd. Door de korte voorbereidingstijd moest Arie zich deels met improvisatie en deels met reeds bestaand repertoire zien te behelpen. Maar met zijn spitse conferences, virtuoos gezongen liedjes en komische typetjes was er niets van te merken, dat hij zich niet wekenlang speciaal op deze voorstelling had voorbereid.

 

Kortom, de naam mag dan veranderd zijn in Goedkoop lachen en dat kan mogelijk betrekking hebben op de toegangsprijs die je betaalt (€ 10 en ik heb begrepen, dat er zelfs over een speciaal studententarief wordt nagedacht). Maar de nieuwe naam slaat beslist niet op het niveau van de humor die werd gepresenteerd, dat was zeker geen goedkope onderbroekenlol  (hoewel Leon Mooren ons wel erg letterlijk liet meeleven met zijn twijfel over de keuze in welke onderbroek hij een bepaalde grap het beste kon vertellen). De zaal was voor een deel gevuld met ambtenaren van Werk en Inkomen van de Gemeente Rotterdam. Deze vertelden heel erg te hebben genoten (zelfs van de ambtenarengrappen, waar er onvermijdelijk natuurlijk ook een paar van werden afgevuurd) en zo’n cabaretavond van harte aan te bevelen voor collega’s en andere groepen, die eens op een andere manier “een avondje uit” willen.

Marius Heijenk